Yerebatan Sarnıcı | Şahin Seçilmiş
Anasayfa » Gezi Rehberi » Yerebatan Sarnıcı

Yerebatan Sarnıcı

Şahin Seçilmiş 22 Aralık 2019 Gezi RehberiOkunma süresi: 3 dakika

532 yılında İmparator Justinianus tarafından inşa ettirilen Yerebatan Sarnıcı, bazı kesimler tarafından Bazilika Sarnıcı olarak da bilinir.Ayasofya’nın batı kısmından girilen bu sarnıç, aynı zamanda İstanbul’da bulunan en büyük kapalı sarnıclardan bir tanesidir.Mekanın tavanı tuğla örülü ve çapraz tonozludur. 140 x 70 metre ölçülerindeki yer toplamda 336 adet sütuna sahiptir.

Sütun başlıklarının bir çoğu bir birinden farklıdır.Bunlardan 98 adedi Korint üslubunu yansıtırken bir bölümü de Dor üslübunu yansıtmaktadır.Sarnıcın tuğladan örülmüş, 4.80 metre kalınlığındaki duvarları ve tuğla döşeli zemini Horasan harcından kalın bir tabakayla sıvanarak su geçirilmez hale getirilmiştir.Toplam 9.800 m2 bir alanı bulunan bu sarnıç yaklaşık olarak 100.000 ton su depolama kapasitesine sahiptir.Sarnıcın kuzeybatı köşesindeki iki sütunun altında kaide olarak kullanılan iki Medusa Başı, Roma Dönemi heykel sanatının şaheserlerindendir.

Bir efsaneye göre Medusa, Yunan mitolojisinde yeraltı dünyasının dişi canavarı olan üç Gorgona’ dan biridir. Bu üç kız kardeşten yılan başlı Medusa, kendisine bakanları taşa çevirme gücüne sahiptir.Bir görüşe göre o dönemde büyük yapılar ve özel yerleri korumak için Gogona desim ve heykelleri kullanılırdı.Sarnıca, Medusa başının konulması da bu yüzdendir.

Başka bir rivayete göre de Medusa, siyah gözleri, uzun saçları ve güzel vücudu ile övünen bir kızdı. Medusa, Zeus’ un oğlu Perseus’u seviyordu. Bu arada Athena’da Perseus’u seviyor ve Medusa’yı kıskanıyordu. Bu yüzden Athena, Medusa’nın saçlarını yılana çevirdi.Artık Medusa’nın baktığı herkes, taşa dönüşüyordu. Daha sonra Perseus, Medusa’nın başını kesti ve onun bu gücünden yararlanarak pek çok düşmanını yendi.Buna dayanarak Medusa Başı, Bizans’da kılıç kabzalarına işlenmiş ve sütun kaidelerine (bakanların taş kesilmemesi için) ters olarak yerleştirilmiştir.

Bir rivayete göre de Medusa, yana bakıp kendisini taşa çevirmiştir. Bu yüzden buradaki heykeli yapan heykeltıraş, ışığın yansıma açılarına göre Medusa’ yı üç ayrı konumda yapmıştır.Osmanlı Devleti’nin 1453 yılında İstanbul’u fethinden sonra bir süre daha bu sarnıç kullanılsa da daha sonraları kullanılmamıştır. Osmanlı’nın burayı kullanmamasının temel nedeni İslam inancına göre duran suyun kirli,akan suyun temiz olmasındandır.

Kaynak:

https://www.olabilirsiniz.com/genel-kultur/istanbulun-tarihi-yerleri/

Bunlarda İlginizi Çekebilir!



# # #

    Bir cevap yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir



Son Makaleler